| شناسگر رکورد: | ۱۶۰۵۲ |
| رشته تحصیلی: | معماری |
| عنوان: | طراحی مجتمع مسکونی با هدف باز زندهسازی بافت قدیمی شهر تهران |
| نويسنده: | نیلوفر رئوف والا |
| استاد راهنما : | دکتر داراب دیبا |
| مقطع تحصیلی : | کارشناسی ارشد |
| دانشگاه : | خاتم |
| تاریخ دفاع : | ۱۳۹۷ |
| چکیده: | امروزه بافت تاریخی شهرها به دلیل ساختار سنتی، فرسودگی واحدهای مسکونی، دشواری دسترسی، ضعف زیرساختها و تشکیلات زیست محیطی سیر رکود و عقب ماندگی را طی می کند. (پورزرگر، ۱۳۹۳) مادر حال حاضر هم از ایجاد محیط زیست جدیدکه پاسخگوی نیازهای تازه آدمیان باشد عاجزیم و هم مزایای شهرهای قدیم را از دست دادیم . (الکساندر، ۲۰۰۲) از غنی ترین عناصر فرهنگ هر سرزمین و نشانه اصالت و تمدن آن، آثار و ساختمان های تاریخی به جای مانده آن سرزمین است. اثاری که بی شک شناسنامه ای برای بیان موجودیت یک تاریخ هستند.تاریخ یک شهر روایتی است داستان وار، حک شده بر تک تک ساختمانهایی که روزهایی محل جریان زندگی و شکل دادن تاریخ بوده است. هریک از این بناها روایتگر هزاران اندیشه و سیر تفکر و فرهنگ از دوران حیات آن تا به دورانی که به ما به یادگار می رسد است. بی توجهی به این بخش پیر از شهر، بی توجهی به بخش مهمی از هویت آن است. شهر تهران، میراث دار آثار و بافت تاریخی ارزشمندی است که سالهای زیادی است مورد بی مهری و فراموشی ساکنین جدید آن قرار گرفته است. نحوه برخورد با این بخش از شهر، قطعا نه تنها در عصر حاضر حائز اهمیت است بلکه همچون امانتی است که به ساکنین نسل های بعد تهران تحویل داده خواهد شد، بدیهی است بی اهمیتی و بی مسئولیتی ما به عنوان امانت داران این دوره از هویت شهر قابل جبران نخواهد بود. از طرفی جمعیت رو به افزایش شهر نیازمند بسترهای جدید مناسب سکونت است، اخیرا به دنبال راه حلی برای این بحران، مناطق حومه شهر بدون زیر ساخت های لازم و با انبوه مشکلات وارد عرصه ساخت و ساز شده اند که نه تنها کمکی به گسترش و زایش شهر نمی کنند بلکه مناطق با بسترهای مطلوب تر را خالی از جمعیت ساکن کرده و تمرکز شهر را پراکنده و غیر قابل پیشرفت می کنند. هدف این رساله یادآوری این بافت به عنوان محلی برای سکونت و نیازمند رسیدگی است و به دنبال ارائه طرح هایی برای تجدید حیات وحضور مردم در این بخش است. |
| واژگان کلیدی: | معماری |
| بافت فرسوده شهری | |
| توسعه میان افزا |