ارائه مدلی برای بهبود نحوه همکاری منابع انسانی بر اساس مقایسه بین سیستم سنتی و یکپارچه در زمان دورکاری [Persian Thesis]

نگار سروقدی

شناسگر رکورد: ۲۰۸۹۲
رشته تحصیلی: مدیریت پروژه و ساخت
عنوان: ارائه مدلی برای بهبود نحوه همکاری منابع انسانی بر اساس مقایسه بین سیستم سنتی و یکپارچه در زمان دورکاری
نويسنده: نگار سروقدی
استاد راهنما : دکتر سیامک حاجی یخچالی
مقطع تحصیلی : کارشناسی ارشد
دانشگاه : خاتم
تاریخ دفاع : ۱۴۰۱
چکیده: این مطالعه به بررسی ارائه مدلی برای بهبود نحوه همکاری منابع انسانی بر اساس مقایسه بین سیستم سنتی و یکپارچه در زمان دورکاری پرداخت. هدف از این مطالعه بررسی روابط انسانی از طریق افزایش کیفیت همکاری و با توسعه IPD در شرایط دورکاری، به شکل معنی داری بهبود می یابد. جامعه آماری تحقیق کلیه کارکنان در حوزه تحویل پروژه های ساختمانی می باشند که در سه استان خراسان رضوی، خراسان شمالی و سمنان مشغول به فعالیت هستند که تعداد آن ها نزدیک به ۱۱۰۰ نفر تخمین زده شده است. برای نمونه گیری، از روش نمونه گیری ساده تصادفی استفاده شد. نمونه آماری با توجه به فرمول کوکران تنظیم شده است که برابر با ۲۸۵ نفر تعیین شده است. ضریب اثرگذاری توسعه IPD بر روابط انسانی برابر با ۰.۴۶ و برای افزایش کیفیت همکاری برابر با ۰.۳۱ می باشد. این ارتباطات مثبت و معنی دار می باشند و اثرات علی همسو بر روابط انسانی دارند. به صورتی که می توان گفت روابط انسانی از طریق افزایش کیفیت همکاری تا ۳۱ درصد و از طریق توسعه IPD تا ۴۶ درصد بهبود می یابند. فناوری در تحول مثبت روابط انسانی از طریق افزایش کیفیت همکاری و با توسعه IPD در شرایط دورکاری تأثیر معنی داری دارد و ضریب اثرگذاری آن برابر با ۰.۲۵ بود. ضریب اثرگذاری از طریق کیفیت همکاری برابر با ۰.۳۳ و از طریق توسعه IPD برابر با ۰.۳۴ بود. به عبارتی می توان بیان داشت که روابط انسانی از طریق این دو مولفه می توانند تا ۳۳ و ۳۴ درصد روابط انسانی را تقویت نمایند. استفاده از مدل های مدیریت چابک در تحول مثبت روابط انسانی از طریق افزایش کیفیت همکاری و با توسعه IPD در شرایط دورکاری تأثیر معنی داری دارد. واژههای کلیدی: همکاری منابع انسانی، سیستم سنتی و یکپارچه، دورکاری
Register Number Version Volume Part Reference Call Number lended Date Back Description
284314 1
Copyright 2025 by Payam Hannan co ltd. PayamLib.com