تحول فضای تاریخی با اجرای نمایش در مکان‌های تاریخی شیراز [Persian Thesis]

بهاره خدابنده

شناسگر رکورد: ۵۲۶۲۲
رشته تحصیلی: پژوهش هنر
عنوان: تحول فضای تاریخی با اجرای نمایش در مکان‌های تاریخی شیراز
نويسنده: بهاره خدابنده
استاد راهنما : دکتر نکیسا هدایت زاده
مقطع تحصیلی : کارشناسی ارشد
دانشگاه : خاتم
تاریخ دفاع : ۱۴۰۵
چکیده: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه‌ی میان تئاتر محیطی و فضاهای تاریخی و تحلیل نقش ساختار فضایی مکان در شکل‌گیری کنش اجرایی انجام شده است. چارچوب نظری تحقیق بر تلفیق نظریه‌ی «تولید فضا» هانری لوفور و نظریه‌ی تئاتر محیطی ریچارد شکنر استوار است. این رویکرد امکان تحلیل فضا را به‌عنوان پدیده‌ای اجتماعی و تجربه‌شده فراهم می‌کند و نشان می‌دهد که اجرا می‌تواند در فرایندی متقابل، به بازتولید معنا و تجربه‌ی فضا بینجامد. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل تطبیقی مطالعات موردی است. در این راستا، سه فضای تاریخی شاخص در شهر شیراز شامل ارگ کریمخان، باغ ارم و تخت جمشید به‌عنوان نمونه‌های پژوهش انتخاب شده‌اند تا تأثیر ویژگی‌های کالبدی و ادراکی فضا بر شیوه‌های اجرای محیطی بررسی شود. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که ساختار فضایی هر مکان، الگوی ارتباط میان بازیگر، مخاطب و محیط را شکل می‌دهد. فضاهای بسته و متمرکز امکان اجراهای صمیمی و متمرکز را فراهم می‌کنند، در حالی‌که فضاهای باز و گسترده زمینه‌ی تجربه‌های جمعی، حرکتی و چندلایه را ایجاد می‌کنند. همچنین اجرای محیطی با درگیر کردن مخاطب در بستر واقعی مکان، به شکل‌گیری «فضای زیسته» و بازخوانی لایه‌های تاریخی فضا کمک می‌کند. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که بهره‌گیری از فضاهای تاریخی در تئاتر محیطی نیازمند توجه هم‌زمان به ویژگی‌های فضایی، تاریخی و الزامات حفاظتی است. استفاده‌ی آگاهانه از این فضاها می‌تواند علاوه بر ایجاد تجربه‌های نوین نمایشی، به تقویت پیوند میان هنر معاصر و میراث فرهنگی نیز کمک کند.
واژگان کلیدی: تئاتر محیطی
فضاهای تاریخی
تولید فضا
هانری لوفور
ریچارد شکنر
تجربه‌ی فضایی مخاطب
Register Number Part3 Version Volume Part Part2 Reference Call Number lended Date Back Description
285022 1
Copyright 2026 by Payam Hannan co ltd. PayamLib.com