سرمایه گذاری ثالث در داوری های تجاری بین المللی [پايان نامه فارسي]
سارا دربهانی
| شناسگر رکورد: | ۱۶۰۸۸ |
| رشته تحصیلی: | حقوق تجارت بین الملل |
| عنوان: | سرمایه گذاری ثالث در داوری های تجاری بین المللی |
| نويسنده: | سارا دربهانی |
| استاد راهنما : | دکتر میترا ضرابی |
| مقطع تحصیلی : | کارشناسی ارشد |
| دانشگاه : | خاتم |
| تاریخ دفاع : | ۱۳۹۸ |
| چکیده: | در سالهای اخیر و با رشد چشمگیر حجم معاملات تجاری، دعاوی مربوط به روابط تجاری نیز، هم از منظر تعداد و هم از منظر میزان اختلاف رشد داشته است. با افزایش مبلغ اختلافات تجاری، تأمین منابع لازم برای طرح دعوا و حل و فصل اختلافات و به تبع آن، دستیابی به عدالت، به شدت تحت تأثیر قرار گرفته است. رسیدگی دادگاه که در آن دولت (به معنی عام آن)، متصدی حل اختلافات میان اشخاص است، این نقیصه را از طریق ساز و کاری به نام اعسار در پرداخت هزینههای دادرسی رفع نموده است. در مقابل، در داوری که به عنوان روش خصوصی حل و فصل اختلافات شناخته میشود، چنین ساز و کاری شناخته نشده است. بنابراین، سؤال جدی که در اینجا مطرح میشود این است که آیا در مواردی که حل اختلافات جز با صرف هزینههای بالا میسر نیست، ناتوانی طرف اختلاف در پرداخت، باید مانع رسیدن وی به عدالت باشد؟ و در صورتی که تنها امکان ارجاع دعاوی به داوری وجود داشته باشند (مانند: شرایطی که تنها حل اختلاف را به داور واگذار نموده) و از دستیابی به سیستم های قضایی محروم گردیده باشند، تکلیف چه خواهد بود؟ در این تحقیق ضمن آشنایی با تأمین مالی ثالث به عنوان یکی از طرقی که میتواند در داوری ها مانع بروز ناعدالتی شود، این نهاد را از سایر مفاهیمی که ممکن است با آن خلط شود، همچون حق الوکاله منوط به پیروزی و بیمه اختلاف و اعطای وام بازشناختیم. همچنین معایبی که ممکن است در این روش وجود داشته باشد، مانند: تعارض منافع میان حامی مالی و داور، نقض تعهدات حرفه ای مشاور نسبت به موکل خود، نقض رازداری حرفه ای و نقض محرمانگی را در کنار مزایایی، از قبیل: دسترسی به عدالت بیشتر، تأثیر بر مصالحه اختلاف، حفظ ثبات مالی و ایجاد فضای مناسب سرمایه گذاری از نظر حامی مالی مورد بررسی قرار دادیم. از آنجایی که این نهاد در نظام حقوقی ایران ناشناخته است، تلاش شده است تا با بررسی برخی عقود معین و ماده ۱۰ قانون مدنی، وجود این نهاد از منظر حقوقی تحلیل شود و نتیجه ای که از آن حاصل گردید، شباهت بیشتر و نزدیکی این روش به عقد جعاله و ماده ۱۰ قانون مدنی ایران است و در نهایت، با برچیدن معایب تأمین مالی ثالث، سعی شد تا استفاده از آن به عنوان یکی از راههایی که در رسیدن به عدالت میتواند مثمر ثمر باشد، توجیه گردد. |
| واژگان کلیدی: | حقوق |
| حقوق تجارت بینالملل | |
| شخص ثالث | |
| تأمین مالی | |
| تجاری | |
| سرمایه گذاری | |
| داوری |
جهت ثبت نظر با حساب کاربری تان وارد شوید