نقش تعدیلکننده رفتارهای تکانشگری در رابطه بین سبک دلبستگی و رفتارهای خودجرحی دختران نوجوانان [پايان نامه فارسي]
عمو زاده، فرشته
| شناسگر رکورد: | ۱۶۱۹۹ |
| رشته تحصیلی: | مشاوره خانواده |
| عنوان: | نقش تعدیلکننده رفتارهای تکانشگری در رابطه بین سبک دلبستگی و رفتارهای خودجرحی دختران نوجوانان |
| نويسنده: | عمو زاده، فرشته |
| استاد راهنما : | دکتر عماد اشرفی |
| دکتر آناهیتا خدابخشی کولایی | |
| مقطع تحصیلی : | کارشناسی ارشد |
| دانشگاه : | خاتم |
| تاریخ دفاع : | ۱۳۹۷ |
| چکیده: | هدف پژوهش: حاضر بررسی نقش تعدیلکننده رفتارهای تکانشگری در رابطه بین سبک دلبستگی ایمن و رفتارهای خودجرحی بدون خودکشی نوجوانان و همچنین این که آیا رفتارهای تکانشی و سبک دلبستگی ایمن رفتارهای خودجرحی بدون خودکشی را پیشبینی میکند یا خیر. روش پژوهش: توصیفی از نوع همبستگی و پیشبینی بود، نمونه پژوهش حاضر ۳۰۰ نفر از دانشآموزان دختر که در پایههای هفتم، هشتم و نهم درسال تحصیلی ۹۷-۱۳۹۶ در شهرستان ورامین مشغول به تحصیل بودند، روش نمونهگیری به صورت در دسترس و با لحاظ کردن ملاکهای ورود و خروج انتخاب گردیدند. در ابزارهای پژوهش از پرسشنامه سبک دلبستگی آرمسدن و گرینبرگ در سال ۱۹۸۷، پرسشنامه مقیاس تکانشگری بارت در سال ۲۰۰۴، همچنین پرسشنامه رفتارهای خودجرحی سانسون و همکاران در سال ۱۹۹۸، استفاده شد. روش آماری مورداستفاده توصیفی شامل جدولهای توزیع فراوانی، شاخص گرایش مرکزی و پراکندگی استفاده شد. نتیجهگیری: نتایج حاکی از آن بود که رفتارهای تکانشگری نقشی در تعدیلکنندگی رفتارهای خودجرحی و رابطه دلبستگی ایمن نداشت، از طرفی رفتارهای تکانشی و سبک دلبستگی پیشبینیکننده رفتارهای خودجرحی بدون خودکشی بودند. این گونه میتوان نتیجه گرفت که بین سبک دلبستگی ایمن و رفتارهای خودجرحی رابطه محکمی وجود دارد که حتی وجود یا عدم وجود رفتار تکانشگری تأثیری در رابطه بین سبک دلبستگی ایمن و رفتارهای خودجرحی بدون خودکشی ندارد. با این وجود هر دو متغیر نقش مهم و معناداری در پیشبینی رفتارهای خودجرحی بدون خودکشی دارند. |
| واژگان کلیدی: | روانشناسی |
| مشاوره خانواده | |
| رفتارهای خودجرحی بدون خودکشی | |
| سبک دلبستگی ایمن | |
| رفتارهای تکانشگری | |
| دختران نوجوان |
جهت ثبت نظر با حساب کاربری تان وارد شوید