طراحی مجموعه اقامتی،توریستی ساحلی(در تلاقی کویر و دریا)روستای درک چابهار با رویکرد معماری بومی [پايان نامه فارسي]
علی بیرامی
| شناسگر رکورد: | ۱۶۳۹۵ |
| رشته تحصیلی: | معماری |
| عنوان: | طراحی مجموعه اقامتی،توریستی ساحلی(در تلاقی کویر و دریا)روستای درک چابهار با رویکرد معماری بومی |
| نويسنده: | علی بیرامی |
| استاد راهنما : | دکتر سیمون آیوازیان |
| مقطع تحصیلی : | کارشناسی ارشد |
| دانشگاه : | خاتم |
| تاریخ دفاع : | ۱۴۰۰ |
| چکیده: | امروزه معماری بومی به عنوان ظرفی و میراثی از گذشتگان تلقی می شود، میراث مردمانی که آموزش معماری ندیده بودند و به آفرینش معماری می پرداختند از راه بکار بردن عناصر معماری- ساختمان خاص برخی از شیوه های زندگی مردم را به عنوان برخی اندیشه های رایج در فضای زندگی جمعی در آثار خود متظاهر می کردند که آنان را به مکان یا به زیستگاهشان تعلق می بخشید و به تولید یگانگی میان خود آنان یا به زیستگاهشان می انجامید.معماری بومی خودبه خود یک معماری پایدار است.چون این معماری آمیخته با طبیعت است که از آن بهره برداری می کند، بدون اینکه خللی در آن ایجاد کند. استدمن این نکته را طرح میکند که حتی در دنیای کنونی، در بدترین شرایط اقلیمی،معماری بومی است که پاسخگوی نیازهای انسان است. در این پژوهش سعی بر آن است تا با توجه به فرهنگ و ریشه های معماری ؛ معماری بومی با توجه به پاسخگویی نیازهای روز ایجاد شود،تا سبب جذب توریست و گردشکر به این منطقه بهشت زمینی با ارزش نیز میسر شود. طراحی مجموعه اقامتی ، توریستی ساحلی در ساحل روستای درک چابهار علاوه بر ایجاد محیطی با آرامش و رویایی در تلاقی کویر و دریا سبب جذب گروه های مختلف مردم از لحاظ اقتصادی و اجتماعی به این محل خواهد شد. مرز همیشه نشانه سختی و جدایی نیست، گاهی نیز می تواند مرز بین دو بخشی باشد که ترک هرکدام و انتخاب دیگری دشوار است، مرزی که هم دوزخش زیباست و هم بهشتش. وقتی در دوزخ ایستاده ای و شن های گرم روان را زیر پایت احساس می کنی و باد خنکی از جانب بهشت درون موهایت می وزد و پا که به آن طرف مرز می گذاری، دلت هوای خنکای پای درخت های نخلش را می کند و منظره دریا از روبه رو. |
| واژگان کلیدی: | معماری |
| معماری بومی | |
| اقامتگاه ساحلی | |
| توریست | |
| روستای درک |
جهت ثبت نظر با حساب کاربری تان وارد شوید