مسئله تعیین اندازه دسته تولید و زمان‌بندی در سیستم تاب آور با رویکرد همکارانه در شرایط نوسان تقاضا با در نظرگیری رضایت مشتری [پايان نامه فارسي]

محیا دربندسری

شناسگر رکورد: ۱۶۴۷۷
رشته تحصیلی: مدیریت سیستم و بهره وری
عنوان: مسئله تعیین اندازه دسته تولید و زمانبندی در سیستم تاب آور با رویکرد همکارانه در شرایط نوسان تقاضا با در نظرگیری رضایت مشتری
نويسنده: محیا دربندسری
استاد راهنما : دکتر مسعود ربانی
مقطع تحصیلی : کارشناسی ارشد
دانشگاه : خاتم
تاریخ دفاع : ۱۴۰۰
چکیده: یکی ازدغدغههای مهم در جهان تولیدی امروز از کارافتادگی بازوهای تولیدی مادر است. در یک سیستم تاب آور، برای به حداقل رساندن آسیبهای حاصل از این اتفاق نیاز است تا تصمیمات و تمهیداتی از قبل در نظر گرفته شود. در این پژوهش، چند عامل تولیدکننده به عنوان سیستم پشتیبان در صورت از کار افتادگی یک تولیدکنندهی مادر در نظر گرفته شده است تا در صورت وقوع این اتفاق با ایجاد همکاری مناسب، درصدد رفع مشکل و تقاضای بوجود آمده برآیند. مسئله مهمی که در بحث همکاری بین عوامل تولیدکننده وجود دارد، مسئلهصی به اشتراک گذاری اطلاعات اساسی تولید است که در این پژوهش برای برطرف کردن این موضوع، یک رویکرد حل غیرمتمرکز شامل ‎۴ فاز پیشنهاد داده شده است که عوامل تولیدکننده اطلاعات جز به جز و اساسی تولید خود را با دیگر عوامل به اشتراک نگذاشته ولی برنامه های بهینهی تولید برای هر یک از عوامل تولیدکننده به دست آید. علاوه بر آن، هم افزایی هزینه ای برای تولید هر قطعه توسط هر عامل تولیدکننده در نظرگرفته میشود، که هر عامل تولیدکننده با تولید مجموعه ای از اقلام که میتواند شامل قطعات یا محصولات باشد، در کل هزینه کمتری نسبت به مجموع هزینههای تولید آن ها بصورت جداگانه، صرف کند. در این تحقیق، تعیین اندازه دستههای تولید و زمانبندی با رویکرد همکارانه بین عوامل تولیدکننده با در نظر گرفتن رضایت مشتری، در حالتی که پارامترهای مربوط به تقاضا و هزینههای تولید دارای عدم قطعیت هستند مورد بررسی قرار گرفته است. این مسئله، بصورت یک مدل ریاضی سه هدفهی غیرخطی با وجود عدم قطعیت فازی در پارامترهای تقاضا و هزینههای تولیدی بررسی شده است. برای سنجش اعتبار و کارایی مدل، ابتدا با نرم افزار گمز یک مسئله در ابعاد کوچک با روش محدودیت اپسیلون تکامل یافته و سپس با تنظیم پارامترهای الگوریتم فراابتکاری پیشنهاد شده، مسئله در ابعاد بزرگتر با استفاده از نرم افزار متلب و رویکرد فراابتکاری NSGA_II مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل از حل مدل ریاضی متمرکز که یک مرجع مرکزی با داشتن تمام اطلاعات تولیدی عوامل تولیدکننده، بهینه سازی را انجام میدهد و رویکرد حل غیرمتمرکز که به اشتراک گزاری اطلاعات شخصی تولیدی عوامل تولیدکننده وجود ندارد، نشان میدهد که کیفیت راه حل های به دست آمده در این حالت، ‎۱۳.۰۲% بهتر است.
واژگان کلیدی: مهندسی صنایع
بهینهسازی سیستمها
تعیین اندازه دسته تولید و زمانبندی
رضایت مشتری
عدم قطعیت فازی
رویکرد غیرمتمرکز
رویکرد همکارانه
Copyright 2026 by Payam Hannan co ltd. PayamLib.com