| شناسگر رکورد: | ۵۲۵۹۴ |
| رشته تحصیلی: | پژوهش هنر |
| عنوان: | چالشهای فلسفی هنر در مواجهه با هوش مصنوعی |
| نويسنده: | علی پورمقدم |
| استاد راهنما : | دکتر اسماعیل بنی اردلان |
| مقطع تحصیلی : | کارشناسی ارشد |
| دانشگاه : | خاتم |
| تاریخ دفاع : | ۱۴۰۵ |
| چکیده: | ظهور هوش مصنوعی مولد، پارادایم آفرینش هنری را با گسستی بنیادین مواجه کرده و مفاهیم کلیدی فلسفه هنر نظیر خلاقیت، اصالت و حقیقت را به چالش کشیده است. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی پدیدارشناسانه و هستیشناختی، میکوشد تا ماهیت این مواجهه را فراتر از سطح فنی و در افق فلسفی واکاوی کند. یافتههای این پژوهش با تکیه بر آرای لو مانویچ نشان میدهد که مکانیسم خلق در هوش مصنوعی، گذاری ماهوی از بازنمایی به پیشبینی آماری و کاوش در فضای نهفته است. در این وضعیت، با استناد به اندیشهی مارتین هایدگر، تکنولوژی مدرن در هیئت گِشتل ظاهر شده و حقیقت اثر هنری را به منبع ذخیره تقلیل میدهد. همچنین، با بازخوانی نظریهی والتر بنیامین در باب زوال هاله و تلفیق آن با نقد یوک هوی بر منطق سایبرنتیک، استدلال میشود که فقدان بافتار ارگانیک و سیطرهی الگوریتم، اثر را از اینجا و اکنون وجودی تهی میسازد. در نهایت، این پژوهش با تلفیق خوانش هایدگری از عالم و حکمت عرفانی در باب انسان کامل، این پرسش بنیادین را پیش میکشد که آیا هوش مصنوعی علیرغم توانایی در تولید فرمهای پیچیده، میتواند از وضعیت هستیشناختی بیعالمی خارج شده و به مقام برافراشتن عالم و سپاسداری هستی که جوهره هنر اصیل است، نائل شود؟ بدینسان، پژوهش حاضر در پی آن است تا نشان دهد که هنر ماشین، در بهترین حالت، در سطح یک بازی ریاضی با سایههای فرمال باقی مانده و راهیابی به ساحت تجلی حقیقت برای آن همچنان مسئلهای گشوده و نیازمند تأملات بیشتر است. |
| واژگان کلیدی: | هوش مصنوعی خلاقیت حقیقت هنر تکنولوژی در هنر بیعالمی |
| شماره ثبت | جزء | نسخه | جلد | بخش | قسمت | مرجع | شماره بازیابی | در دست امانت | تاریخ بازگشت | ملاحظات | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 285004 | 1 |
جهت مشاهده فایل دیجیتال با حساب کاربریتان وارد شوید